★ ★ ★ ★ ★ Een topspel, dat staat in de sterren geschreven!
Op 16 november 2007 verscheen Super Mario Galaxy op de Wii, net geen jaar na de lancering van die console. En wat een statement was dat van Nintendo: een Mario-game die niet alleen de kracht van de Wii perfect benutte, maar ook meteen een nieuwe standaard zette voor 3D-platformers.
De overgang van de vorige 3D-Mario, Super Mario Sunshine op de GameCube, is gigantisch. De besturing voelt niet alleen veel soepeler, er komen ook nieuwe elementen bij: voor het eerst moet je schudden met je controller, hem verticaal houden,… en veel meer. Dat klinkt misschien als een gimmick, maar Nintendo heeft dit slim geïntegreerd. Denk aan levels waarin je de Wiimote rechtop moet houden en balancerend over een smalle balk rolt,… het voelt alsof je echt zelf het evenwicht bewaart. Of de draai-aanval die met een kleine beweging wordt geactiveerd, iets wat zo natuurlijk voelt dat je het meteen in de vingers hebt.
Wie voor het eerst in dit universum stapt, kan wat tijd nodig hebben om te wennen aan het rondlopen op planeten waar de zwaartekracht je letterlijk de andere kant op trekt. De camera kun je niet altijd zelf sturen, maar gelukkig is er het tutorial waarin je achter een stel konijnen moet aanrennen. Een typische Mario-knipoog die de humor en luchtigheid bewaart terwijl je de basis leert.
Een eenvoudig verhaal, groots uitgewerkt
Zoals altijd in een Mariospel is het verhaal rechttoe rechtaan: Bowser ontvoert prinses Peach en Mario gaat op pad om haar te redden. Maar dit keer speelt het avontuur zich af in de ruimte. Planeet na planeet ontdek je nieuwe regels, nieuwe uitdagingen en een eindeloze variatie aan creatieve verrassingen. Onderweg ontmoet je de Luma’s, kleine sterrenwezentjes die zowel praktisch als aandoenlijk zijn. Ze veranderen in lanceersterren of zelfs nieuwe stelsels, op voorwaarde dat je ze voedt met star bits.
Die star bits vormen een leuke aanvulling op de klassieke munten. Vijanden laten ze vallen als je ze met een draai-aanval uitschakelt, terwijl een ouderwetse sprong op hun hoofd je nog steeds een munt oplevert. Bovendien kan je die starbits ook terugschieten naar vijanden om hen tijdelijk te verlammen. Zelfs een tweede speler kan hierbij helpen!
Eindbazen om nooit te vergeten
De gevechten met de eindbazen zijn stuk voor stuk spectaculair. Sommige reuzen zijn zo imposant dat het bijna voelt alsof je tegen een mini-planeet aan het vechten bent. Zo kom je een gigantische robot tegen die groter is dan de planeet waarop hij staat. Of een oeroude vis die je onder water moet verslaan. Andere bazen vragen juist meer handigheid en timing, waarbij de zwaartekracht of de vorm van de planeet een grote rol speelt. Natuurlijk mocht ook een nieuwe versie van Petey Piranha niet ontbreken.
Wat mij vooral opvalt, is dat elk gevecht uniek aanvoelt en een eigen verrassing in petto heeft. Net zoals bazen in Super Mario spellen horen te zijn.
Een audiovisueel hoogtepunt
Voor de Wii zijn de graphics fenomenaal. Elke planeet voelt als een eigen mini-universum: kleurrijk, maar ook zeer gedetailleerd. Sommige planeten zijn rond, zoals je zou verwachten, terwijl andere opvallend blokkerig zijn of zelfs op een taart lijken. Dit zijn slechts enkele voorbeelden van de enorme variatie aan werelden die je kunt ontdekken.
De soundtrack maakt de ervaring helemaal af. Voor het eerst in een Mariospel klinkt er een volledig orkest, en dat tilt alles naar een hoger niveau. Van grootse melodieën tot sprookjesachtige klanken: de muziek past zich naadloos aan en blijft nog lang nazinderen.
Interessant genoeg kreeg Super Mario Galaxy later een heruitgave op de Nintendo Switch via de Super Mario 3D All-Stars collectie. Binnenkort verschijnt er zelfs een bundel samen met Super Mario Galaxy 2. Toch blijft de ervaring op de originele Wii bijzonder. Misschien is het pure nostalgie, misschien de warme gloed van het beeld via een eenvoudige RCA-kabel, maar het voelt alsof de Wii-versie net iets meer magie uitstraalt. Alsof die zachte korrel en het beperkte detail de oneindigheid van de ruimte juist beter vangen.
Conclusie
Super Mario Galaxy is niet zomaar een nieuw hoofdstuk in de reeks, maar een heruitvinding van het 3D-platformgenre. Met erg soepele besturing, prachtige levels, graphics en muziek die hun tijd ver vooruit waren, behoort het tot de absolute klassiekers. Het is een avontuur dat je meesleept, verrast en nooit loslaat.
En gelukkig stopte het verhaal daar niet, want er kwam ook een waardige sequel. Maar dat is voor een volgend blogbericht :-).
Van ons krijgt dit spel een welverdiende 5/5!
